TOUR DU MONT BLANC
De Tour Du Mont Blanc is een van de bekendste hikes in Europa en daarbuiten — en met goede reden. Deze tocht van ruim 170km en 11.000m aan hoogtemeters neemt je mee dwars door het hart van de Alpen.
Korte Samenvatting
In principe is de Tour du Mont Blanc, of véél korter TMB, een huttentocht. Dat wil zeggen dat je eigenlijk geen tent & slaapzak nodig hebt om deze fantstische Alpen trails te bedwingen maar, dat je elke avond kan uitrusten in een lekker warm bed in het gezelschap van andere hikers. Voor zij die willen is kamperen altijd een optie, er is dan enkel vooldoende aandacht nodig bij het plannen van de etappes, hieronder daarover meer.
De TMB heeft geen klassieke ‘gemiddelde tijd’. Daarmee wordt er bedoelt dat de 170km aan adembenemende vergezichten gemiddeld gezien worden afgelegd tussen de 8 à 11 dagen. De enorme spreiding in dit interval raakt recht aan het hart van wat de TMB zo fantastisch maakt: de eindeloze mogelijkheden. Deze tocht spreekt namelijk tot de verbeelding van de béste atleten, denk dan aan de UTMB waarbij het ganse parcours in een keer gelopen wordt, tot de gezeligste familie die in ruim 11dagen van refuge tot refuge wandelen. Dit breed doelpubliek is te danken aan de eenvoudige, veilige en bijzonder goed bewegwijzerde wegen die je er toch niet van weerhouden de ongerepte natuur van binnenin te beleven.
De TMB is dus echt voor iedereen!
Overzicht van de etappes
Wij hebben de TMB uitgestapt in 6 dagen en 2u. Het overzicht dat hieronder beschreven staat is dus misschien wat te enthousiast voor iedereen. Gelukkig is al de informatie die ik hier geef geldig voor eender welk aantal etappes. Bovendien, betekenen weinig uitgeschreven etappes dat je snel klaar bent met lezen, en dat je je rugzak al kan pakken :-).
Naast het officële parcours kent de TMB vele varianten die je onderweg kan nemen. Deze versies van het parcours nemen je mee naar wondermooie uitzichten — niet dat het standaard parcours daar niet genoeg van heeft — en speciale plekjes waar weinig mensen ooit zijn geweest. ‘Helaas’, naar gelang wie je het vraagt, komen deze views niet gratis. De variantwegen zijn immers vaak steilere beklimming met hier en daar soms zelfs een beetje padvinden, wat je op de gewone weg nooit moet doen. Onderzoek dus goed op voorhand wat je te wachten staat als je zo’n variant wilt doen.
Met uitziondering van de variant met Col du Tricot, worden er geen varianten besproken in dit reisverslag, meer info kan je vinden op de officiële website van de TMB.
1: Les Houches -> Les Contamines - Montjoie
De eerste etappe neemt je mee van aan de boog in Les Houches tot de fantastische Alpenweiden in Les Contamines, waar je bivakeert naast Refuge de La Balme.
Na anderhalve kilometer plat wandelen laat het parcours al onmiddellijk zien waar de TMB grotendeels om draait: klimmen ;-). Je begint de ettappe namelijk met een vrij eenvoudige klim van een kleine 5km naar de Col du Voza. Eenmaal boven kan je genieten van een heerlijke frituursnack of van de uitzichten. Ook mag je direct al een keuze maken: deze etappe kent namelijk de meest bekende variant van de TMB: Col du Tricot. Deze variant neemt je mee over een extra col: Col du Trictot en een tweede kleinere beklimming. Echter, is deze variant de titel ‘variant’ eigenlijk niet waardig. De natuur die je op beide collekes tegenkomt is zo’n fantastisch begin van de tocht dat deze variant eigenlijk meer de standaard weg is worden. Toch, geef ik ook graag mee dat dit een variant is. Je legt immers twee en halve kilometer met wel wat hoogtemeters meer af ten opzichte van de originele weg. Je hebt dus altijd een keuze, al zouden wij (en bijna alle hikers) aanbevelen om deze variant toch gewoon te stappen, achter de collekes zijn plekjes genoeg om te overnachten. Het is dan ook de etappe mét variant dat ik hier verder zal beschrijven (ik geef ook wel de gpx voor de gewone etappe mee).
Na het kiezen voor de Col du Tricot mag je eerst afdalen — anders kunnen we natuurlijk niet klimmen ;-). De afdaling gaat door mooie bossen en langs de beruchte “Himalayan Suspension Bridge”. Onderaan de afdaling begint dan de echte klim, deze is niet super moeilijk maar wel wondermooi! Eenmaal boven kun je genieten van het uitzicht en zie je onderaan, aan de voet van de berg al een frisse cola in Refuge du Miage op je wachten. “Maar een korte afdaling”, zal je denken. Maar niets is minder waar. De afdaling naar de refuge is naar mijn mening het enige minder leuke stuk van het parcours, die blijft maar duren…
Na een frisse cola ben je halverwege de etappen en is het moeilijkste al achter de rug — wat volgt is nog een klein klimmetje en wat vals plat (zowel omhoog als naar beneden) tot aan Refuge de La Balme waar we zullen overnachten. Eens aangekomen kan je genieten van de uitzichten en mag het even bezinken dat je de eerste én moeilijkste etappe van dit fantastische avontuur al hebt overleefd, geniet nu maar lekker van je zakje eten.
Slaapzacht want morgen is weer een zware dag!
Opmerking: de klim naar de Col de Voza is niet super mooi, spannend, … Om die reden opteren veel hikers om de Bellevue Cable Car te nemen. Deze kom je tegen na een kleine kilometer en die brengt je onmiddellijk naar de start van de afdaling naar Col du Tricot. Op deze manier snijdt je net geen 5 kilometer en 800 hoogtemeters af van de route. Voor de hikers die in september gaan: als je de télépehrique wenst te nemen wordt het ten zeerste aangeraden om op voorhand de openingsdagen te bekijken, de kabelbaan werkt immers enkel in de zomervakantie en de eerste x weken van september.
Toffe dingen die je onderweg tegenkomt
Bellevue Cable Car
Col de Voza (frituur)
Himalayan Suspension Bridge
Refuge de Miage
Drinkbaar Water
Auberge du Truc
Les Contamines-Montjoie
Refuge Nant Borrant
2: Les Contamines - Montjoie -> Val Veny
De tweede etappe is de eerste échte bergsectie. De kilometers die je vandaag van je schoenen slijdt brengen je over twee fantastische Alpentoppen, over de Franse grens tot in het mooie Italië. Onderweg kan je genieten fantastische vergezichten, geiten en niet te vergeten, mooie opportuniteiten om een betere klimmer te worden.
“De ochtenstond heeft goud in de mond”, dat gezegde ken je waarschijnlijk wel; maar ben je ook bekend met “De ochtenstond heeft hoogtemeters in de mond”? Ik hoop dat je beide kent, want we kunnen ze vandaag goed gebruiken.
Gisteren zijn we al klimmend geëindigd en jawel, vandaag zetten we die klim gewoon verder. Het eerste wat we vandaag doen is de Col du Bonhomme, waarna we ook zijn kruis (col de la Croix du Bonhomme) gaan bezoeken. Deze twee klimmekes zijn écht mijn favoriete stukken van de hele TMB. Ik raad ten zeerste aan om vroeg te vertrekken vandaag. Op die manier ben je de mensen die in de refuge overnachtten nog voor, en kan je genieten van een heerlijke desolate dag. Want zeg nu zelf, wat is er betrer dan helenaal alleen (los van enkele marmotten) boven op een berg te staan en te genieten van de uitzichten?
Eens bovenaan de Col de la Croix du Bonhomme kan je genieten van een heerlijk stukje blauwe bessen cake (waar de refuges voor bekend staan) en een warme choco of een goei sjatte cafee. Tof weetje: de meeste refuges op het TMB parcours (en daarrond) zijn onbereikbaar met de auto. Daarom worden deze om de zoveel dagen bevoorraad met een helikopter en in sommige refuges bv. Croix du Bonhomme gaat er zelfs elke twee dagen iemand van het personeel te voet naar beneden om in de vallei appels en andere bevoorrading op te halen en weer naar boven te dragen…
Na de korte pauze volgt een toffe afdaling tot in het gehucht Les Chapieux waar er wederom een heerlijke refuge op je wacht. Indien nodig, kan je hier soms ook een pendelbus nemen. Na de refuge is het een stukje vals plat genieten tot aan de laatste klim voor vandaag: de machtige col de la Seigne met de top op de Frans-Italiaanse grens. Eens op de top moet je de voorbijgangers begroeten met “ciao” en kan je helaas geen Orangina meer bestellen.
Achter de col volgt er nog een kleine afdaling en enkele vlakke kilometers op een plateau. Aangekomen op het einde, vlak voor de afdaling van morgen, zal geleidelijk aan achter een hoekje de prachtige Rifugio Elisabetta Soldini verschijnen. In deze refuge zul je vanavond genieten van een warm bed & maaltijd en een heerlijke douche — het échte ‘Dolce vita’.
Toffe dingen die je onderweg tegenkomt
Refuge de la Croix du Bonhomme
Les Chapieux
Auberge de la Nova
Refuge des Mottets
Frans-Italiaanse grens
La Casermetta
3: Val Veny-> Val Ferret
In tegenstelling tot wat je allemaal gedaan hebt, brengt de derde etappe eindelijk wat rust met zich mee in de vorm van lange zachte afdalingen. Vandaag passeren we door Courmayeur, een Italiaans stadje aan de andere kant van de Mont Blanc Tunnel. In deze stad kan je genieten van een heerlijke pizza/pasta/…
Vandaa vatten we onze tour aan met een heerlijke afdaling en lange rechte baan langsheen smeltriviertjes en meren afkomstig van de omliggende gletjsers. Gelukkig blijft dit saaie stuk niet duren want jawel, we gaan weer klimmen ;-)! Om in Courmayeur te komen moeten we eerst bergop.
Na het bedwingen van deze dwergklim, kunnen we geleidelijk aan afdalen tot in de Italiaanse stad waar je van een heerlijk middagmaal kan genieten. Met goed gevulde buikjes verlaten we Courmayeur door er weer uit te klimmen. De klim uit de stad is werkelijk fenomenaal! Het pad dat we zullen volgen verschuilt zich tussen de bomen, waar er af en toe een glimpje van de onderliggende vallei te voorschijn komt. Eens boven genieten we nog van een dikke zeven kilometer langs de bergwand waarna we weer lekker ons bedje in kunnen,
Slaapwel!
Toffe dingen die je onderweg tegenkomt
Rifugio Masion Vieille
Gîte Le Randonneur du Mont Blanc
Dolonne
Courmayeur
Rifugio Giorgio Bertone
Bankje met uitzicht!
4: Val Ferret -> La Foully
Na al dat harde werk biedt de vierde etappe eindelijk een echte rustdag. Met slechts een kleine 22 km en net geen 1.000 hoogtemeters heeft deze etappe alles wat je nodig hebt om weer even op adem te komen. Toch, raden we je aan om weer op tijd te vertekken. Op die manier ben je ‘s avonds vroeg in La Foully waar je naar de winkel kan gaan en een gezellige avond kan beleven om weer helemaal uitgerust te zijn voor morgen. Voor het avondmaal heeft La Foully een super gezellig fonduerestaurant…
Vandaag verlaten we Italië voor Zwitserland, dus opassen geblazen voor dataroaming!
Onze hike vandaag begint langzaam met een goede mengeling van plat en berg af. Maar, uiteraaard kan dat niet blijven duren… Nadat je hebt genoten van het gezellige tempo vandaag beginnen we aan de klim naar de Grand Col Ferret. Het woord ‘grand’ in de naam mag je serieus nemen want met maar liefst 2.537 m boven zeeniveau bekleedt deze magnifieke col het hooste punt van de hele TMB route. Daarnaast, vormt deze berg ook de natuurlijke grens tussen Italië en Zwitserland.
De top voor vandaag ligt nét voor de helft van de etappe, een goed teken want de rest van de dag is rustig afdalen tot in het gehuchtje La Foully. Deze afdaling begint tussen de kale bergtoppen van het Mont Blanc Massief maar naarmate de kilometers vorderen wordt het landschap alsmaar groener tot onderaan de beboste vallei. Vandaag is er tijd dus vergeet zeker niet van de omgeving te genieten!
Toffe dingen die je onderweg tegenkomt
Alpe Giué ruïne
Chalet Arnouva
Rifugio Elena
Zwitserse grens
Alpage de Torrent
Les Ard en Dessous
5: La Foully -> Trient
In tegenstelling tot gisteren is dag 5 weer wat serieuzer… Maar, laat je niet bedotten — de dikke 30km ziet er gevaarlijk uit, maar de eerste tien zijn super goed begaanbaar, berg af-parcours, dus die kilometers vliegen voorbij!
Zoals vermeld begint vandaag met een snelle 10km. Gelukkig, laat het klimmen nooit lang op zich wachten 🙂 want na de eerste sectie is het al weer van dat. We gaan namelijk omhoog tot Lac de Champex, een van de grotere meren in de Alpen. Dit meer bevindt zich in het stadje Champex-Lac, hoe verassend, wat ook wel “Klein Canada” genoemd wordt dankzij de omringende bergen, bossen en natuurlijk het meer.
De passage doorheen Champex-Lac splitst de enkele klim voor vandaag netjes in twee stukken dus eens je klaar bent om er weer tegenaan te vliegen heb je weer prijs! We vervolgen onze weg geleidelijk tot aan de top van een of andere naamloze col aan een gemiddelde hellingsgraad, die inmiddels als vlak aanvoelt.
Na deze niet al te spectaculaire klim dalen we af tot in Col de la Forclaz. In dit gehucht is eigenlijk niets te doen maar toch, mocht het haar namen lenen aan Decathlon. Want tot voorkort ging de hinking gear van Decathlon onder de merknaam “Forclaz” (tegenwoordig is het “Simond” — een ander merk uit Chamonix). Achter deze passage dalen we nog rustig verder af, voorbij een paarse kerk, tot aan Auberge du Mont Blanc waar we vanavond heerlijk kunnen uitrusten.